دسته بندی پست ها
پست های اسپانسرپیشنهاد سردبیرتازه ترین پست هاپر بازدید ترین پست هامحبوب ترین پست هازیبایی، بهداشت و سلامتتغذیه و آشپزیعلمی و آموزشیروزانه و اجتماعیخانه و خانوادهتکنولوژی و فناوریطنز و داستانیتاریخی و گردشگریعکس و کاریکاتوراینترنت و کامپیوترفلسفی و اخلاقیبازی و سرگرمیخلاقیت و نوآوریفرهنگی و هنریفیلم و سریالاقتصادی و مالیگرافیک و طراحیورزشی و تندرستی
1

مجله میترا

English
ورود به حساب ثبت نام
English خروج پیشخوان پرداخت آنلاین



آشنایی با فیبروم رحم!

پست های بیشتر از دسته زیبایی، بهداشت و سلامت

رشد غیرطبیعی رحم، فیبروم رحم نامیده می‌شود؛ از جمله علائم فیبروم رحم می‌توان به خونریزی شدید در دوران قاعدگی، طولانی شدن دوره قاعدگی و درد لگن اشاره کرد.
گزارش تخلف دوست داشتم ( 2 ) بنچاق !
نویسنده : tiiiim شماره پست : 29910 تاریخ انتشار : 1398/04/23
آخرین کاربرانی که این پست را دوست داشتند : marlboro477 , Faren ,
رشد غیرطبیعی رحم که از آن تحت عنوان فیبروم رحم یاد می‌شود، اغلب در طول سال‌های باروری ظاهر می‌شود. این عارضه با نام‌های ليوميوم یا میوما نیز شناخته شده‌است. فیبروم رحم با افزایش خطر ابتلا به سرطان رحم در ارتباط نیست و تقریبا هرگز به سرطان منجر نمی‌شود. 

اندازه این فیبروم‌ها بسته به شرایط متفاوت است؛ گاهی به قدری کوچک است که با چشم انسان نیز قابل تشخیص نیست. بسیاری از خانم‌ها از وجود فیبروم رحم در وجودشان بی‌اطلاع هستند، چرا که علائم فیبروم رحم شدید و آشکارا نیست. 

اغلب به صورت کاملا اتفاقی در حال معاینه لگن و یا سونوگرافی‌های دوران بارداری وجود فیبروم در رحم مشخص می‌شود. در این مطلب به بررسی علائم و راه‌های درمان این عارضه می‌پردازیم؛ با ما همراه باشید.
 

علائم فیبروم رحم

بسیاری از زنانی که مبتلا به این بیماری هستند، هیچ نشانه‌ای ندارند. علائم فیبروم رحم بسته به مکان، اندازه و تعداد فیبروم‌ها می‌تواند متفاوت باشد. رایج‌ترین نشانه‌های فیبروم رحم عبارتند از:

خونریزی شدید در دوران قاعدگی
دوره‌های قاعدگی بیش از یک هفته
درد یا فشار لگن
تکرر ادرار
مشکل در خالی کردن مثانه
یبوست
کمردرد و پادرد


انواع فیبروم رحم

فیبروم‌ها عموما بسته به موقعیت قرارگیری در رحم طبقه‌بندی می‌شوند.

فیبروم‌های اینترامورال (Intramural) در دیواره رحم رشد می‌کنند.
فیبروم‌های ساب موكوزال ( Submucosal) زیر پوشش لایه رحمی شکل می‌گیرد.
فیبروم‌های ساب سروزال (Subserosal) درخارج از دیواره رحم به وجود می‌آیند.
 

علل فیبروم رحم

پزشکان علت دقیق فیبروم رحمی را نمی‌دانند، اما تحقیقات و تجربیات بالینی عوامل زیر را مرتبط با این بیماری برشمرده‌ است.

تغییرات ژنتیکی - بسیاری از فیبروئیدها ریشه در تغییرات ژنتیکی سلول‌های عضلانی رحم دارند.

هورمون‌ها - استروژن و پروژسترون، دو هورمون هستند که در طول دوران قاعدگی رحم را برای باروری آماده می‌کنند.

 به نظر می‌رسد این هورمون‌ها یکی از علل بروز فیبروم رحم باشند. فیبروم‌ها حاوی گیرنده‌های استروژن و پروژسترون بیشتری نسبت به سلول‌های عضلانی طبیعی رحم هستند. 

فیبروم‌های رحم معمولا پس از یائسگی به دلیل کاهش تولید هورمون‌ها، تمایل به منقبض شدن و کوچک‌تر شدن دارند.

سایر عوامل رشد - فاکتورهای رشد شبه انسولین که به بدن در حفظ بافت‌ها کمک می‌کنند، می‌تواند روی رشد فیبروم‌ها تاثیرگذار باشند.

پزشکان معتقدند که فیبروم رحم از یک سلول بنیادی در بافت ماهیچه‌ای هموار رحم (مایومتریوم) تشکیل می‌شود. این سلول به‌طور مکرر تقسیم شده و در نهایت یک توده محکم متمایز از بافت اطراف را تشکیل می‌دهد.

لازم به ذکر است که الگوهای رشد فیبروم‌های رحمی متفاوت هستند؛ آن‌ها ممکن است به آرامی و یا به سرعت رشد کنند و یا حتی به همان اندازه باقی بمانند. همچنین برخی از فیبروم‌های ظاهر شده در دوران بارداری پس از اتمام این دوران از بین می‌روند. (به این خاطر که رحم پس از دوران بارداری به اندازه قبل خود بازمی‌گردد.) 


عوامل تاثیرگذار بر فیبروم رحم

به جز خانم‌هایی که در دوران بارداری به سر می‌برند، چندین عامل خطر شناخته‌شده برای فیبروم رحم وجود دارد؛ عوامل دیگری که می‌توانند بر رشد فیبروم‌ها تاثیر بگذارند عبارتند از:

وراثت - اگر مادر و یا خواهر شما فیبروم رحم داشته باشد، شما نیز در معرض خطر رشد آن‌ قرار دارید.

نژاد - احتمال ایجاد و رشد فیبروم در رحم، در خانم‌های سیاه‌پوست بیش از سایر نژادهاست. علاوه بر این، زنان سیاه‌پوست در سنین جوان‌تر گرفتار این فیبروم‌ها شده و تعداد و اندازه آن‌ها نیز نسبت به سایرین بزرگتر است.

عوامل محیطی - به نظر می‌رسد عواملی مانند بلوغ زودرس، چاقی، کمبود ویتامین D، داشتن رژیم غذایی حاوی گوشت قرمز زیاد و کمبود میوه، لبنیات و سبزیجات در رژیم غذایی، نوشیدن الکل و ... خطر ابتلا به فیبروم رحم را افزایش می دهد.
 

عوارض جانبی

اگرچه فیبروم‌های رحمی معمولا خطرناک نیستند اما می‌توانند به مشکلاتی از کم‌خونی تا خونریزی شدید منجر شوند.
 

بارداری و فیبروم رحم

فیبروم‌های رحم معمولا دخالتی در بارور شدن یک خانم ندارند، اما در مواردی امکان دارد که فیبروم‌ها – به خصوص فیبروم ساب موکوزال – منجر به ناباروری و یا سقط جنین شوند. 

علاوه بر این ممکن است فیبروم رحم خطر مشکلات خاص بارداری مانند دکولمان جفت یا کندگی جفت، محدودیت رشد داخل رحمی (Intrauterine growth restriction) و زایمان زودرس را افزایش دهد.
 

راه های تشخیص فیبروم رحم

فیبروم رحم اغلب به‌طور تصادفی در طول آزمایش لگن دیده می‌شود. پزشک در صورت تشخیص نشانه‌های فیبروم رحم، آزمایشات تشخیصی زیر را انجام می‌دهد.

سونوگرافی: سونوگرافی یکی از روش‌هایی است که پزشک برای گرفتن عکس از رحم و تشخیص وجود فیبروم انجام می‌دهد. پزشک یا تکنسین، مبدل را روی شکم حرکت داده و یا آن را درون واژن‌ قرار می‌دهد؛ به این ترتیب تصویربرداری از رحم شما انجام می‌شود.

تست‌های آزمایشگاهی: اگر شاهد خونریزی شدید و غیرعادی در دوران پریودتان هستید، ممکن است پزشک برای بررسی علل این مشکل به آزمایش‌های دیگری متوسل شود. 

این آزمایش‌‌ها ممکن است شامل  آزمایش CBC یا شمارش کامل سلول‌های خونی و سایر آزمایش‌های خون برای جلوگیری از اختلالات خونریزی یا مشکلات تیروئید باشد.

اگر سونوگرافی اطلاعات کافی از این عارضه را به پزشک ارائه ندهد، پزشک ممکن است به تست‌های تصویربرداری دیگر برای تشخیص نیاز داشته باشد. از جمله این آزمایشات می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

MRI: این تست می‌تواند اندازه و مکان فیبروم را نشان داده و به تعیین گزینه‌های مناسب برای درمان کمک کند.
 
هیستروسونوگرافی:  این روش که با نام سونوگرافی تزریق سالین نیز شناخته می‌شود، از تزریق آهسته سالین استریل برای گسترش حفره رحمی استفاده کرده و گرفتن عکس از فیبروم دیواره رحم و اندومتریوم را آسان‌تر می‌کند.

هیستروسالپینگوگرافی (Hysterosalpingography): این روش از یک رنگ برای برجسته کردن حفره رحم و لوله‌های فالوپ روی تصاویر اشعه ایکس استفاده می‌کند. بنابریان علاوه بر آشکار کردن فیبروم رحم، در تشخیص اینکه "آیا لوله‌های فالوپ باز هستند یا خیر؟" نیز کمک می‌کند.
 
هیستروسکوپی: در این روش پزشک یک لوله حاوی دوربین و چراغ را که هیستروسکوپ نامیده می‌شود از گردنه رحم وارد رحم می‌کند. سپس کمی سالین را به درون رحم تزریق کرده تا از این طریق بتواند دیواره رحم و لوله‌های فالوپ را به خوبی بررسی کند.


روش های درمان فیبروم رحم

در صورت مشاهده علائم فیبروم رحم که در بالا ذکر کردیم، به پزشک مراجعه کرده تا با توجه به نوع و تعداد فیبروم‌ها، گزینه‌های درمانی را به کار گیرد. اما جالب است بدانید هیچ روش منحصر به فردی برای درمان فیبروم رحم وجود ندارد. از روش‌های درمانی این عارضه می‌توان به موارد زیر اشاره کرد.


1. دارو‌های تجویزی

داروهای فیبروم رحم هورمون‌‌هایی را نشانه می‌گیرند که چرخه قاعدگی شما را تنظیم کرده و علائمی مانند خونریزی شدید و فشار لگن را کنترل می‌کنند. این داروها فیبروم را به‌طور کامل از بین نمی‌‌برند، فقط ممکن است کمی آن را کوچک و منقبض کنند. از جمله این داروها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

هورمون آزادکننده گنادوتروپین‌ها: این داروها که با نام GnRH-agonist شناخته می‌شوند می‌توانند با مسدود کردن تولید استروژن و پروژسترون فیبروم‌های رحم را درمان کرده و شما را در وضعیت موقت پس از یائسگی قرار می‌دهند. 

در نتیجه مصرف این داروها، قاعدگی متوقف شده، فیبروم‌ها کوچک شده و کم‌خونی بهبود می‌یابد. گاهی پزشک به منظور کوچک کردن فیبروم قبل از عمل جراحی این دارو را تجویز می‌کند. بسیاری از خانم ها پس از مصرف این داروها احساس گرگرفتگی قابل توجهی را تجربه می‌کنند.

معمولا این دارو بیشتر از سه الی شش ماه استفاده نمی‌شود؛ چرا که استفاده طولانی‌مدت آن به از تحلیل رفتن استخوان‌ها منجر می‌شود.
 
دستگاه داخل رحمی؛ آزاد کننده پروژستین (IUD): دستگاه آزاد کننده پروژستین می‌تواند خونریزی شدید ناشی از وجود فیبروم رحم را کاهش دهد. آی یو دی آزادکننده پروژستین، فقط می‌تواند نشانه‌ها را کاهش دهد و قادر به از بین بردن و یا کاهش فیبروم نیست. خوب است بدانید که این دستگاه از بارداری نیز جلوگیری می‌کند.

اسید تانرکامیک (Lysteda): این دارو برای سبک کردن دوره‌های سنگین پریودی استفاده شده و فقط در روزهای خون‌ریزی شدید مصرف می‌شود.

داروهای دیگر: ممکن است پزشک شما داروهای دیگری را تجویز کند. به عنوان مثال، داروهای جلوگیری از بارداری خوراکی که می‌تواند به کنترل خونریزی قاعدگی کمک کند. 

اما به یاد داشته باشید که این داروها اندازه فیبروم را کاهش نمی‌دهند. به‌عنوان مثال داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAIDs) هورمونی نبوده و می‌تواند در تسکین درد مربوط به فیبروم رحم موثر باشند؛ اما خونریزی ناشی از این فیبروم‌ها را کاهش نمی‌دهند. همچنین در صورت کم‌خونی شدید، ممکن است پزشک قرص ویتامین و آهن نیز تجویز کند.
 

2. روش‌های درمانی غیرتهاجمی

جراحی اولتراسوند متمرکز (FUS) به عنوان یک گزینه درمان غیرتهاجمی برای فیبروم‌های رحمی، استفاده می‌شود. این جراحی به هیچ شکافی نیاز نداشته و به‌صورت سرپایی انجام می‌شود. این روش به این صورت که در داخل یک اسکنر MRI قرار دارید که مجهز به مبدل اولتراسوند با انرژی بالا برای درمان است، اجرا می‌شود. 

تصاویر به پزشک محل دقیق فیبروم های رحمی را نشان می‌دهند. هنگامی که مکان فیبروم مورد هدف قرار گرفت، مبدل اولتراسوند، امواج صوتی (سونیکاسیون) را روی فیبروم متمرکز کرده و مناطق کوچکی از بافت فیبروم را از بین می‌برد.

محتوای پست ها و مطالب این وب سایت، توسط کاربران آن، تهیه و تولید می شود، به همین دلیل تیم مجله میترا مسئولیتی در قبال محتوای منتشر شده، نخواهد داشت
کلمات کلیدی : رشد غیرطبیعی رحم ، فیبروم رحم ، خونریزی شدید در دوران قاعدگی
برای ارسال نظر و یا سوال، لطفا ابتدا به حساب کاربری تان وارد شوید


تبلیغ با میترا نت